Allah Resulunun vitiri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Allah Resulunun vitiri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

12.7.13

ALLAH RESULU SALLALLAHU ALEYHİ VE SELLEMİN VİTİR NAMAZ


Esselamu aleykum değerli dostlar..

Bu yazımızda özelden yazarak vitir namazı hususunda ayrıntılı bilgi isteyen bir kardeşimizin isteğini yerine getirmeye çalışacağız Allah’ın izni ile. Kendisinden bu konuyu hemen yazamadığım için beni mazur görmesini rica ediyorum. Rabbim hepimizin kendisine yaptığımız ibadetler hususunda gayretimizi ve hassasiyetimizi artırsın.

   Kardeşlerim, Allah subhanehu ve tealaya yakınlaşmamıza  sebep olacak her konuyu bize en ince ayrıntısına kadar açıklamış ve yaşamış olan Allah Resulu sallallahu aleyhi ve sellem vitir namazı hususunda da bize en güzel örnektir. Bizler vitir namazı hakkında Allah Resulu sallallahu aleyhi ve sellemin sünnetine tamamen ters bir tutum içerisindeyiz. Hep beraber Allah Resulu sallallahu aleyhi ve sellemin vitir namazını nasıl kıldığına bakalım ve kendi yanlışlarımızı eksiklerimizi görüp sahih deliller ışığında doğruyu öğrenelim inşaAllah..


VİTİR NE DEMEKTİR?

   Vitir “tek”, “tek başına olan” anlamına gelir. Yatsı namazı ile sabah namazı arasında kılınan sonu tek rekatlı namazdır. 1, 3, 5, 7… gibi. Allah Resulu sallallahu aleyhi ve sellem gece namazını devamlı tek rekatla sonlandırmıştır.
“Ey Kur’ân ehli, vitir namazını kılın! Çünkü Allah tektir, tek’i sever.” (Buhârî, Daavât, 69; Müslim, Zikir, 5-6; Nesâî, Kıyâmu’l-Leyl, 27; Tirmizî, Vitir, 2; Ebû Dâvud, Vitir, 1)


VİTİR NAMAZININ HÜKMÜ NEDİR?

   Vitir Allah Resulu sallallahu aleyhi ve sellemin önem verdiği ve teşvik ettiği müekkedbir sünnettir. Ali radıyallahu anh vitir namazı hakkında şöyle demiştir:

““Vitir namazı her gün istisnasız ve mutlaka yapılması gerekmez ve o sizin farz namazlarınız gibi de değildir! Fakat Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) vitir namazını kıldı ve:
‘Ey Kur’an ehli! Vitir namazını kılınız! Şüphesiz ki Allah vitirdir (tekdir) ve vitri (teki) sever’ buyurdu.” (İbni Mace 1169, Ebu Davud 1416, Tirmizi 450, İbni Huzeyme 1567)